Grupa Biała

Przewodnik -  Ks. Marek Bigaj

wikariusz parafii p.w. św. Jana Chrzciciela w Pilicy

ul. Partyzantów 4

42-346 Pilica

tel. 5069021548

To wcale nie jest grupa ostatnia

Pisząc o historii pielgrzymowania w Parafii pw. św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty w Pilicy należy sięgnąć pamięcią daleko wstecz. Już nasi dziadkowie i rodzice nie bali się trudów długiej wędrówki. Aby powierzyć swe troski i radości Matce Bożej zostawiali swoje domy i obejścia, by stawić się przed obliczem Jasnogórskiej Pani. W opowieściach naszych rodziców jest więcej radosnych wspomnień, niż pamięci o wysiłku, niewygodach i często bólu.

Czas płynie naprzód, ale idea pielgrzymowania się nie zmieniła. W latach powojennych nie było namiotów, śpiworów i kuchni polowych. Mimo tego mieszkańcy Pilicy i okolic z ochotą szli do Matki Boskiej Gidelskiej, czy na Jasną Górę. Wiedzieli, że tam znajdą pomoc i oparcie w trudnych chwilach, że mogą podziękować za opiekę i przeprosić za to, co było nie tak. Owe wędrówki wiodły głównie przez lasy i pola, najkrótszą drogą do celu. Noce spędzano często w lesie lub pod miedzą. Dopiero później ludzie zaczęli użyczać swoich stodół na miejsce odpoczynku dla pielgrzymów.

Od 1992 r. ww. Parafia należy do Diecezji Sosnowieckiej. Przedtem był to obszar Diecezji Kieleckiej, dlatego i historia pielgrzymowania z tym się łączy. Już w latach osiemdziesiątych Pilica brała czynny udział w kolejnych pielgrzymkach kieleckich, mimo iż termin przed 15 sierpnia dla mieszkańców okolic rolniczych nie był dogodny. Trasa pielgrzymek wiodła z Wiślicy lub Czernej. Zawsze było tam dużo młodych ludzi, którzy swoim zapałem i radością „zarażali” starszych, i ci równie ochoczo stawali w oznaczonym terminie na początku drogi. Parafia Pilica nie stanowiła wtedy odrębnej grupy, była przeważnie częścią innej. Nie zlewała się jednak z tłumem, potrafiła się jakoś wyróżnić. Lata tamtych wędrówek zaowocowały dużą ilością nawróceń i powołań do życia kapłańskiego i zakonnego.

W latach 1986-1989 Parafia Pilica zasilała szeregi grup Pielgrzymki włoszczowskiej pod przewodnictwem ks. Janusza Jamroza, Były to czasy silnego oddziaływania nastrojów patriotycznych i wolnościowych. Owe pielgrzymki charakteryzowało duże zaangażowanie ludzi w te sprawy.

Rok 1991 to rok Światowego Dnia Młodzieży w Częstochowie pod przewodnictwem Papieża Jana Pawła II. Zwiększone trudy pielgrzymowania znieśli wtedy nieliczni (ok.70 osób), ale radośni, rozśpiewani i szczęśliwi, że idą na spotkanie z Ojcem św.

Okres od 1992 r. do chwili obecnej to historia najnowsza pielgrzymek na Jasną Górę. Dekanat Pilecki mocno się zapisał na jej kartach. Już w ramach Pieszej Pielgrzymki Sosnowieckiej miał swoje miejsce jako grupa „Srebrna”. Kolejni przewodnicy grupy (m.in. ks. Andrzej Mróz, ks. Krzysztof Bujak, ks. Darek Nowak, ks. Piotr Kocot) starali się o to, by była ona coraz lepiej zorganizowana, coraz liczniejsza, bardziej rozśpiewana. W roku 1996 zmieniono kolor grupy na „Biały”. Cała reszta pozostała po staremu, czyli atmosfera, zaangażowanie ludzi i wspólny cel wędrówki.

Przez tyle lat pod czujnym okiem ks. proboszcza Kazimierza Pantaka młodzi i starsi zbierają się 10 sierpnia, aby po wspólnej Mszy św. na placu koło szkoły wyruszyć w drogę na Jasną Górę. Msza św. przygotowywana w zakresie oprawy muzycznej przez grupę „Białą” zawsze ma swój urok. W samo południe rozbrzmiewa wspólny śpiew i modlitwa. Grupa przeważnie liczy około 120 osób. W 1996 r. liczebność doszła nawet do około 170 osób.

Przygotowania do pielgrzymki wymagają dużego zaangażowania i pomocy ludzi. Szczególną pomoc zawsze okazują miejscowe firmy i ich właściciele. Okręgowa Spółdzielnia Mleczarska i Pan Franciszek Smok z firmy „Jaff” wspomagają pielgrzymów żywnością i napojami. Prezes OSM Pan Stanisław Gardeła zawsze zezwala na wypożyczenie samochodów do przewożenia bagaży. Pani Józefa Otrębska – właścicielka apteki, co roku przygotowuje niezbędne środki opatrunkowe i lekarstwa. Pan Zbyszek Muszyński organizuje i dogląda, aby na postojach nikomu nie brakowało ni picia, ni jedzenia. Chłopcy z zaopatrzenia i kwatermistrzowie (Zbyszek, Marcin, Piotrek, Michał i inni) dbają o to, aby każdy pielgrzym miał gdzie odpocząć po całym dniu trudnej drogi, pakują bagaże i dowożą bieżące zapasy. Pielęgniarki (Jola, Dorota) dokładnie opatrują każdą ranę i zadrapanie. Porządkowi utrzymują dyscyplinę na trasie pielgrzymki, mają baczenie na bezpieczeństwo idących. Nieocenione kucharki (Beata, Ania, Asia, Magda) mozolnie przygotowują w kuchni polowej ciepły posiłek na koniec i początek kolejnego dnia wędrówki. Wieczorami, po krótkim odpoczynku, dziewczyny prowadzące śpiew niestrudzenie zachęcają grupę do śpiewania i zabawy. Cała grupa bierze czynny udział w wieczornych spotkaniach wszystkich grup. Michał, Marcin, Marek grają na gitarze, dziewczyny (Wiola, Agnieszka, Iza, Ania i inne) dzielnie im pomagają na różnych instrumentach perkusyjnych i oczywiście śpiewem. Cała grupa włącza się w przygotowanie piosenek na wieczór, sami układają słowa do niektórych z nich.

Na dzisiejszy kształt Grupy Białej zapracowało wiele osób. Od ks. proboszcza, który zawsze ojcowskim okiem spoglądał na poczynania młodzieży i dorosłych, poprzez kolejnych księży przewodników, sponsorów, grających, śpiewających, gotujących, rozkładających namioty, pilnujących porządku i dbających o zdrowie i bezpieczeństwo grupy oraz wiele, wiele innych osób, wszystkich nie sposób wymienić. Należy im serdecznie podziękować za wkład wniesiony w tworzenie pilickiej grupy pielgrzymkowej. Niech ich trud nie pójdzie na marne i znajdą wielu naśladowców, którzy tak jak oni będą z sercem i radością podejmować trud pielgrzymowania. Grupa Biała bardzo serdeczne podziękowanie, szczególnie na modlitwie przed obliczem Czarnej Madonny, składa ks. Henrykowi Januchcie Kierownikowi Pielgrzymki!!!